Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Grappig kerstverhaal: hoe komt de Kerstman in ons appartement?
6 min lezen
Owen woonde op de zesde verdieping van een grote flat. Van daarboven kon je de hele stad zien. De kerktoren. Het station. De rivier, die 's avonds glinsterde als een lint.
Owen vond het het beste huis van de wereld. Behalve één ding.
"Mama," zei hij op een avond in december. "Wij hebben geen schoorsteen."
Mama keek op van haar boek. "Dat klopt."
"Hoe komt de Kerstman dan binnen?"
Mama legde haar boek neer. Ze dacht na. "Dat is een heel goede vraag," zei ze. "Wat denk jij?"
Owen dacht heel hard na. Zo hard dat er een rimpeltje tussen zijn wenkbrauwen kwam.
"Ik moet een plan maken," zei hij.
Plan één: de lift
De volgende ochtend tekende Owen een plan. Een tekening van de flat, met alle verdiepingen. Op het dak stond een slee. Een stippellijn ging van de slee naar beneden, door een deur, naar de lift.
"De Kerstman landt op het dak," legde hij uit aan zijn kleine zus Isa. Isa was drie en snapte niet alles, maar ze knikte ernstig. "Dan neemt hij de lift. Naar de zesde verdieping. En dan belt hij aan."
"Ding dong," zei Isa.
"Precies."
Maar toen dacht Owen aan iets. De lift ging soms kapot. Vorige week nog had hij drie dagen stilgestaan, en iedereen had de trap moeten nemen. Mevrouw Okafor van de vierde verdieping had toen gezegd dat ze haar benen niet meer voelde.
"Wat als de lift kapot is?" vroeg Owen. "Dan moet de Kerstman zes trappen op. Met een grote zak."
Isa schudde haar hoofd. "Zwaar," zei ze.
Plan één ging in de prullenbak.
Plan twee: het balkon
Owen tekende een nieuw plan. Nu landde de slee niet op het dak, maar zweefde hij naast het balkon.
"Hij stapt gewoon over," zei Owen. "Van de slee op het balkon. Dan doen wij de balkondeur open."
Hij liet het plan aan papa zien. Papa bekeek het van dichtbij.
"Mooi getekend," zei papa. "Maar ons balkon staat vol."
Dat was waar. Op het balkon stonden twee fietsen, een droogrek, drie plantenbakken met dode geraniums, een kist met strandspeelgoed van de zomer, en een kerstboom die nog in het net zat.
"Dan ruimen we het op," zei Owen.
Papa keek naar het balkon. Hij zuchtte. "Misschien moeten we dat sowieso een keer doen," zei hij.
Het grote opruimen
Die zaterdag ruimden ze het balkon op. De fietsen gingen naar de fietsenkelder. De dode geraniums naar de groenbak. Het strandspeelgoed naar de berging.
De kerstboom ging uit het net en naar binnen, waar hij in de woonkamer werd gezet en versierd.
Toen stond Owen op het lege balkon. Het was groter dan hij dacht.
"Nu kan hij landen," zei hij tevreden.
Maar toen keek hij omhoog. Boven het balkon van Owen was het balkon van de zevende verdieping. En daarboven dat van de achtste. En de negende.
"Papa," zei hij. "Hoe kan een slee met rendieren tussen al die balkons door vliegen?"
Papa krabde op zijn hoofd. "Dat," zei hij, "moet heel precies vliegen zijn."
Plan drie: de sleutel
Owen ging naar mevrouw Okafor van de vierde verdieping. Zij wist veel dingen. Ze had vroeger in een bibliotheek gewerkt, en ze had zelf vijf kleinkinderen.
"Mevrouw Okafor," zei hij. "Hoe komt de Kerstman in een flat?"
Mevrouw Okafor zette haar thee neer. Ze keek heel ernstig. "Toen ik klein was in Lagos," zei ze, "hadden wij ook geen schoorsteen. Het was daar veel te warm voor een schoorsteen."
"En toen?"
"Mijn oma zei altijd: de Kerstman heeft geen schoorsteen nodig. Hij heeft iets veel beters."
Owen boog zich naar voren. "Wat dan?"
Mevrouw Okafor boog zich ook naar voren. Ze fluisterde. "Een sleutel die op alle deuren past. Maar alleen op kerstavond. En alleen als de mensen die er wonen het goed vinden."
Owen dacht daar lang over na.
"Hoe weet hij of wij het goed vinden?" vroeg hij.
Mevrouw Okafor glimlachte. "Dat moet je hem zelf laten weten," zei ze.
Het briefje
Op kerstavond schreef Owen een briefje. Hij schreef het in zijn mooiste letters, op een geel papiertje.
Beste Kerstman,
Wij wonen op de zesde verdieping. Wij hebben geen schoorsteen. Het balkon is opgeruimd, maar er zijn veel balkons boven, dus pas op.
De lift is vandaag niet kapot.
Je mag de deur gebruiken. Wij vinden het goed.
Owen (en Isa)
Isa tekende er een hartje bij. Het leek een beetje op een aardappel, maar Owen zei dat het heel mooi was.
Ze plakten het briefje aan de buitenkant van de voordeur, op ooghoogte. Op Kerstman-ooghoogte, dus een beetje hoog. Papa moest helpen.
De ochtend
De volgende ochtend was Owen als eerste wakker. Hij sloop naar de voordeur. Het briefje hing er niet meer.
Hij deed de deur open en keek in de gang.
Op de deurmat lag iets. Een klein hoopje sneeuw. Echte sneeuw, al half gesmolten. Terwijl het buiten helemaal niet gesneeuwd had.
En op het gele briefje, dat iemand netjes binnen op de kapstok had gehangen, stond onderaan iets nieuws. In sierlijke, schuine letters, die Owen niet kende:
Dankjewel voor het opruimen. De lift was heel fijn.
Owen stond stokstijf in de gang. Toen rende hij naar de slaapkamer van mama en papa.
"Hij is met de lift gekomen!" riep hij. "Hij heeft de lift genomen!"
Mama deed één oog open. Papa trok de deken over zijn hoofd.
"Hoe laat is het?" mompelde papa.
"Kersttijd!" riep Owen.
Mevrouw Okafor
Later die dag ging Owen naar de vierde verdieping. Hij liet mevrouw Okafor het briefje zien.
Ze las het. Ze glimlachte.
"Zie je wel," zei ze. "Je moet het hem gewoon laten weten."
En toen, terwijl Owen weer naar boven ging, met de trap, omdat hij te opgewonden was om op de lift te wachten, dacht hij dat hij haar zachtjes hoorde neuriën. Een liedje over sneeuw. Een liedje uit Lagos.
Om over te praten na het voorlezen
- Welke plannen bedacht Owen? Welk plan vind jij het beste?
- Hoe denk jij dat de Kerstman binnenkomt bij mensen zonder schoorsteen?
- Wat zou jij op een briefje voor de Kerstman schrijven?
Dit vind je misschien ook leuk
