Home › Kerstverhalen om voor te lezen
📖 Grappig kerstverhaal voor peuters: de beslagen bril
3 min lezen
De Kerstman heeft een bril. Een ronde bril met een gouden randje. Die zet hij op als hij brieven leest, of als hij een heel klein schroefje zoekt in de werkplaats.
Op een koude ochtend was de Kerstman buiten geweest. Héél lang. Hij had sneeuw geschept. Hij had de rendieren geborsteld. Zijn neus was rood en zijn bril was ijskoud.
Toen kwam hij binnen, in de warme keuken.
En wat gebeurde er met zijn bril?
Pfff. De bril werd helemaal wit. Helemaal wazig. Alsof er een wolkje op zijn neus was komen zitten.
"Oei," zei de Kerstman. "Ik zie niets meer. Alleen wolken."
Een rare hoed
De Kerstman wilde zijn muts ophangen. Hij tastte rond. Op de stoel lag iets wits en zachts.
"Daar is mijn andere muts," zei de Kerstman. Hij zette hem op zijn hoofd.
"Miauw!" zei de muts.
Het was geen muts. Het was Pluis, de witte kat.
"Oei, sorry, Pluis," zei de Kerstman. Pluis sprong van zijn hoofd en ging beledigd in haar mandje liggen.
Goedemorgen, Fien
De Kerstman liep voorzichtig verder. In de hoek zag hij iets groens en lang. Met een punt bovenaan.
"Goedemorgen, Fien," zei hij vriendelijk. "Wat ben jij groot geworden."
Het groene ding zei niets.
Het was geen Fien. Het was de kapstok, met Fiens groene jas eraan.
Een lekker broodje
Op tafel lag iets ronds. Iets geels en zachts.
"Mmm," zei de Kerstman. "Een broodje. Daar heb ik zin in."
Hij pakte het. Hij bracht het naar zijn mond. Hij opende zijn mond heel wijd...
"Kerstman, nee!" riep een stemmetje. "Dat is mijn bol wol!"
Daar stond Fien. De echte Fien. Ze had een breinaald in haar hand en ze lag bijna dubbel van het lachen.
Fien helpt
"Kerstman," giechelde Fien, "je bril is beslagen."
"Dat dacht ik al," zei de Kerstman. "Alles ziet eruit als sneeuw."
Fien klom op een stoel. Ze nam de bril heel voorzichtig van zijn neus. Ze wreef de glazen schoon met het puntje van haar muts. Wrijf, wrijf, wrijf. Toen zette ze de bril weer op zijn neus.
De Kerstman knipperde met zijn ogen.
Daar was de keuken. Daar was de tafel, met de bol gele wol erop. Daar was de kapstok, met de groene jas. Daar was Pluis, in haar mandje. En daar was Fien, met haar rode wangen en haar muts met het belletje.
"Zo," zei de Kerstman. "Nu zie ik alles weer. En weet je wat ik nu het beste zie?"
"Wat dan?" vroeg Fien.
"Jou," zei de Kerstman. "Mijn beste brillenpoetser."
Hij gaf Pluis een aai om het goed te maken. Pluis spinde. En Fien maakte twee echte broodjes klaar. Eén voor haar, en één voor de Kerstman.
Die at hij op. Met zijn bril op zijn neus.
Om samen te doen
- Draagt iemand bij jou thuis een bril? Wat gebeurt er als je in de kou bent geweest?
- Blaas eens op een koud raam. Wat zie je dan?
- Wat dacht de Kerstman allemaal dat hij zag?