Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Kerstverhaaltje voor kleuters: het roodborstje in de sneeuw
3 min lezen
Het had gesneeuwd. De hele nacht.
Toen Amara 's ochtends de gordijnen opendeed, was de tuin wit. Het gras was wit. De schommel was wit. Het vogelhuisje had een wit mutsje op.
En midden in al dat wit zat een klein vogeltje met een oranjerood buikje.
"Mama!" riep Amara. "Er zit een vogeltje met een rood truitje in de tuin!"
Mama kwam kijken. "Dat is een roodborstje," zei ze. "Het lijkt inderdaad of hij een truitje aanheeft."
Het roodborstje heeft honger
Het roodborstje hipte door de sneeuw. Hip. Hip. Hip.
Het pikte in de sneeuw. Pik. Niets.
Het pikte nog eens. Pik. Weer niets.
"Wat zoekt hij?" vroeg Amara.
"Eten," zei mama. "Wormpjes en zaadjes. Maar die liggen nu allemaal onder de sneeuw."
Amara keek naar het roodborstje. Het roodborstje keek naar Amara, met zijn hoofdje een beetje schuin.
"Wij kunnen hem helpen," zei Amara.
Een kerstboom voor vogels
In de tuin stond een klein dennenboompje. Geen echte kerstboom, gewoon een boompje dat daar altijd stond.
"Zullen we er een kerstboom van maken?" vroeg mama. "Een kerstboom voor de vogels?"
Amara knikte zo hard dat haar muts scheef zakte.
Ze gingen aan de keukentafel zitten. Mama sneed een appel in plakjes. Amara reeg ze aan een touwtje. Een appelslinger!
Daarna rolden ze een dennenappel door pindakaas zonder zout en door vogelzaad. Plakkerig! Amara likte stiekem aan haar vinger. Mama deed alsof ze het niet zag.
En als laatste maakten ze een slinger van rozijnen.
Versieren
Ze trokken hun laarzen aan. Krak, krak, deed de sneeuw onder hun voeten.
Amara hing de appelslinger in het boompje. Mama hing de dennenappel aan een tak. Samen legden ze de rozijnenslinger rond het boompje, als lichtjes.
"Klaar," zei Amara. "Het is de mooiste kerstboom van de hele straat."
Toen gingen ze snel naar binnen. Want vogeltjes komen niet als je er vlak naast staat.
Wie komt er eten?
Amara drukte haar neus tegen het raam. Ze wachtte. En wachtte.
En toen...
Hip. Hip. Hip.
Het roodborstje kwam aangehipt. Het keek naar het boompje. Het keek naar de appel. En toen pikte het in een rozijn.
"Hij eet!" fluisterde Amara.
Even later kwam er een koolmeesje bij. En nog een. En een merel met een gele snavel.
Ze aten allemaal van de kerstboom voor de vogels.
Dankjewel
Toen het roodborstje genoeg had gegeten, vloog het op het hek. Het zette zijn veertjes op, zodat het een rond balletje werd.
En toen zong het. Een heel helder liedje, midden in de witte tuin.
"Hij zegt dankjewel," zei Amara.
"Dat denk ik ook," zei mama.
En Amara zwaaide. Heel zachtjes, zodat het roodborstje niet zou schrikken.
Tip voor ouders
Een vogelkerstboom is een fijn klusje voor kleine handen. Gebruik ongezouten pindakaas, appel en zaadjes, en hang alles op een plek waar katten er niet makkelijk bij kunnen. Een schaaltje water helpt vogels ook als het vriest.
Dit vind je misschien ook leuk
