Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Kort kerstverhaaltje voor peuters: het egeltje zoekt een bed
3 min lezen
Het was december. De dagen waren kort en de nachten waren lang. In de tuin van Jonas lag een dun laagje rijp op het gras. Alles glinsterde.
Onder de struik bij het hek woonde een egeltje. Een klein egeltje, met een spits snuitje en een buikje vol bessen.
Het egeltje gaapte. Een hele grote gaap.
"Ik ben moe," zei het egeltje. "Ik wil slapen. Héél lang slapen. Tot de lente."
Maar waar slaapt een egeltje in de winter?
Een bed in de bloempot?
Het egeltje snuffelde aan een bloempot. Snuf, snuf.
Te hard. En te koud.
Een bed in de gieter?
Het egeltje snuffelde aan de gieter. Snuf, snuf.
Te nat. En veel te klein. Alleen zijn neusje paste erin.
Een bed in de laars?
Bij de achterdeur stond een rode laars. Het egeltje snuffelde. Snuf, snuf.
Hmm. De laars rook naar voeten.
"Nee," zei het egeltje. "Dit is ook geen goed bed."
Jonas kijkt door het raam
Binnen, achter het raam, stond Jonas in zijn pyjama. Hij keek naar de tuin. Hij zag iets kleins bewegen bij de laars.
"Papa," fluisterde hij. "Kijk. Een egeltje."
Papa kwam naast hem staan. "Dat egeltje zoekt een plekje om de hele winter te slapen," zei papa zacht. "Een warm plekje. Met veel blaadjes."
Jonas dacht na. "Wij hebben veel blaadjes," zei hij. "Onder de grote boom."
Een berg blaadjes
De volgende ochtend trok Jonas zijn jas aan. En zijn muts. En zijn wanten.
Samen met papa harkte hij de blaadjes bij elkaar. Gele blaadjes. Bruine blaadjes. Knisperende blaadjes. Ze maakten een grote, zachte berg in het hoekje achter de schuur, waar niemand kwam.
Papa legde er een paar takken bovenop. "Zo blijft het droog," zei hij.
Jonas legde er nog één blaadje bij. Het mooiste. Een rood blaadje, zo groot als zijn hand.
"Voor het egeltje," zei hij.
Precies goed
Toen het donker werd, kwam het egeltje weer tevoorschijn. Het snuffelde. Snuf, snuf.
Het rook de blaadjes. Het voelde de blaadjes. Het kroop erin, helemaal onderaan, waar het het warmst was.
Niet te hard. Niet te nat. Niet te klein. En het rook niet naar voeten.
"Precies goed," zuchtte het egeltje.
Het rolde zich op tot een bolletje. Een stekelig, warm bolletje. En het deed zijn oogjes dicht.
Welterusten, egeltje
Binnen lag Jonas in zijn bed. Hij trok zijn deken op tot aan zijn neus. Hij rolde zich op tot een bolletje, net als het egeltje.
"Welterusten, egeltje," fluisterde hij. "Tot in de lente."
En buiten, onder de blaadjes, sliep het egeltje al.
Welterusten, Jonas.
Welterusten, jij.
Tip voor ouders
Wil je egels echt helpen in de winter? Laat een hoekje van de tuin wat rommelig, met een hoop bladeren en takken. Geef egels nooit melk: daar worden ze ziek van. Een ondiep schaaltje water is genoeg.
Dit vind je misschien ook leuk
